Het is donderdagochtend 31 januari 2019 en ik ben al vroeg onderweg naar het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht. Nog even mijn verhaal over de foetale beeldvorming van de Tetralogie van Fallot op een reserve memory stick zetten, je weet maar nooit. Daarna snel naar het UMCU om te controleren of mijn filmpjes met echobeelden van foetussen met TOF ook in de collegezaal willen afspelen. Na een kortstondige periode van persoonlijke tachycardie, blijkt het toch allemaal goed te komen. We kunnen los! Vandaag gaan we starten met de 6e editie van de Utrecht Sessions, een internationaal congres over aangeboren hartafwijkingen.

Als kersverse voorzitter van de visitatiecommissie wil ik me even voorstellen:

Nadat ik in 1981 mijn diploma als verpleegkundige haalde, ben ik gaan werken op een gecombineerde IC/CCU afdeling. Hier is mijn voorliefde voor de cardiologie geboren. Na 5 vijf jaar ben ik overgestapt naar de (ook weer gecombineerde afdeling) hartkatheterisatie en cardio-implantaten, hetgeen ik nu ook nog doe.

Het ontstaan van de Hartfunctieopleiding

Als hoofd van de hartfunctieafdeling van het St. Antonius ziekenhuis te Nieuwegein in 1975, had ik geconstateerd dat er voor de hartfunctielaboranten géén enkele opleiding was, zowel Regionaal als Landelijk. Per ziekenhuis werden soms enkele lessen gegeven over ECG en Ergometrie en daar bleef het bij. In 1984 ben ik begonnen om lesmateriaal te ontwikkelen en de cardiologen aan te sporen om lesmateriaal aan te leveren over hun vakgebied.